Sentymentalizm:
Prąd artystyczny konkurencyjny wobec oświeceniowego klasycyzmu, który został stworzony przez filozofa francuskiego J.J. Rousseau. Doświadczenie jednostki Rousseau uznał za główne źródło wiedzy o świecie. Klasycznym przekonaniom o harmonii i ładzie świata przeciwstawione zostało napięcie, a także emocje świadczące o kryzysie współczesnej cywilizacji. W sztukach pięknych nurt ten przejawia się głównie w malarstwie pejzażowym, przesyconym poetyckim widzeniem przyrody. Sentymentalizm zbliża się do idei sztuki romantycznej.
Rokoko:
Styl ten miał wpływ głównie na architekturę, zdobnictwo i rzemiosło artystyczne epoki oświecenia. Istotą tego stylu było rozumienie piękna jako wartości podstawowej, dającej przyjemność obcowania z wytworami sztuki. Wytworne i subtelne, rokoko najpełniej zostało zrealizowane w małych formach architektonicznych oraz w architekturze pałacowych i salonowych wnętrz: w eleganckiej ornamentyce, w lekkości i dekoracyjności wystroju,
w porcelanowych bibelotach, w malarskich miniaturach i w miłosnej tematyce obrazów francuskich mistrzów: J. Watteau czy F. Bouchera. W kulturze polskiej przykładem ogrodu urządzonego w stylu rokoko są Powązki Izabeli Czartoryskiej.
Bernardo Belotto "Forum Romanum ze świątynią Antonina i Faustyny"
Bernardo Belotto "Widok Ujazdowa i Łazienek"
Marcello Bacciarelli "Portret Anny ze Scypionów"
Marcello Bacciarelli "Portret Stanisława Augusta z klepsydrą"
Jan Piotr Norblin "Festyn w parku"
Jan Piotr Norblin "Śniadanie w ogrodzie"
Jan Piotr Norblin "Towarzystwo na wycieczce nad jeziorem"
Jan Piotr Norblin "Targ na Pradze"
Jan Piotr Norblin "Ulica Miodowa"
Jan Piotr Norblin "Widok Warszawy z tarasu Zamku Królewskiego w Warszawie"
Jan Piotr Norblin "Zebranie towarzyskie pod posągiem Diany"
Jacques-Louis David "Przysięga Horacjuszów"